Ana sayfa | Hakkımda | İletişim | Sosyal platform
Cehalet köşem
Her şeyden önce mutluluk çıkarım var

Çoğu insanın dilindedir bencillik ithamı. Aslında bu itham onlar için saklanacak bir mağaradır. Neden saklanırlar ki? Ben bencil değilim diyen insanın, bencil olarak itham ettiği insanlarla sırf bencil olmadıklarını kanıtlamak için sıkı arkadaş olmalarını beklerim. Kendilerince kötü bir kavramdır ya, e hadi, kötü olmadığınızı ispatlayın bana. Var mı böyle birşey? Tabiki olamaz. Bu ithamda bulunan kişi olmamış, yaşamamış, görmemiş, beygir gözlüklerini çıkarmamış kişidir.

İnsanın fıtratında bu kavram zaten vardır. Bende yok diye konuşan kişi cehalet köşemden hemen çıksın. Şimdi! Bencillik kavramı hayatta kalma iç güdüsü ile eş bir kavramdır. Sadece sevdikleriniz için bu kavramın toleransı(fedakarlıktır kendisi, sevgiyle oluşur.) vardır. O da bir yere kadar. Bunun dışında her insan bencildir. Şahsen ben bencil bir insanım. Bencillikteki tepe noktam karşımdaki insanın beni mutlu etmesi, yanındayken bana mutluluk vermesidir. Saygı duymasıdır, güven vermesidir. Bunları bana vermeyen, vermeye çalışmayan insanı ben neden hayatımda bulundurayım ki? Ya da ben aynı şekilde istediklerimi veremiyorsam, vermeye çalışmıyorsam, o insan beni hayatında neden tutsun? Değil mi ama...

Mutluluk benim çıkarımdır, herkesin çıkarıdır. Bu insanların en doğal hakkıdır. Bu hakkı kötü olarak lanse edenlere ilk paragrafta atıfta bulundum zaten. İlk önce insana insan olduğu için saygı duy! Onun kendinden farklı bir birey olduğunu anla, idrak et. Kabul ediyorsan öyle kabul et, etmiyorsan saygılı bir şekilde uzaklaş. Kimse, kimsenin, kulu, kölesi değildir değil mi? Hele ki bu insanların kendi kafasınfaki bencillik kavramı daha vahimdir. Bu kavramın farkında olmadan böyle ithamlarda bulunurlar. Size kendi istediğini yapmadığınız için o ithamı yapıştırıverirler. Kötüsün sen derler. Kıtlık, kıtlıktır. 

Artık ona bencillik değil, özlülük diyeceğim. Belki fıtratta yer alan bu kavramı daha iyi anlarlar diye.


Özlülük olması gerekir bir insanda zaten, kişiyi kişi yapan, farklı kılan da budur. Ben özlü değilim demek ben karaktersizim demektir. Kendini bilmemektir. Bu paragraf daha bir anlaşılır oldu, evet. Karakteri olmayan kişinin, yani ben bencil değilim diyen kişinin empati duygusuda gelişmemiştir. En acısı kötü olarak adlandırdığı özlülük kavramının kendisinden taştığının farkında değildir. Benim eleştirim buna. Kendinin, yaptığının farkında olmamaktır karateri olmamak. Özeti budur bu kişilerin.

Ama onlarda farklıdır, saygı duyarım taki saygısızlık yaptıkları noktaya kadar.

Toplumdaki gelişmişlik düzeyi bilinçli olmakla alakalıdır. İleri toplumlarda bu bilinç yerleşmiştir. Bu bilinç yani kendinin farkında olma bilinci oturduktan sonra diğer bütün eksiklikler azalır bu toplumlarda. Ülkecek en büyük açığımız bu bilincin eksikliği değil midir zaten? Ne yaptığının farkında olmayan, başkasının hakkına saygı göstermeyen toplumun türevi sıfırı aşabilir mi ki?

Kendini bildikten sonra başkasına saygı gösterme yeteneği gelişir beşerde. Yoksa özlülük kavramının ayna olduğunu göremezler.

Kendini bilmen insan olduğunu hatırlamaktır. Ben yardımcı olayım farkında olamayanlara; elinize bir iğne alın, derinize 90 derecelik hafif bir baskı yapın. Acizliğinizi görün!

23.10.2018
Erkan ÇAVUŞ

ELEKTRO ÇAVUŞ
Ana sayfa | Hakkımda | İletişim | Sosyal platform | Android market | Tişört market
ELEKTRO ÇAVUŞ2012 | elektrocavus.com