Ana sayfa | Hakkımda | İletişim | Sosyal platform
Cehalet köşem
Kalan bir okka taviz...

Çoğunluk bu tip bir yol ayrımına gelmiştir. Durup düşünmüştür bir anlığına; karşımdaki, taviz verebileceğim bir kişi mi, benim bu geri adımıma istinaden edebiyle o da geri adım atacak mıdır diye? Eğer bu kişi geçmişte defalarca bu konuda tecrübe yaşamış ve yaşadığı tecrübelerin hata oranı da yüksek ise geri adım atmayacaktır. Çünkü geçmişinde verdiği tavizler(taviz sevilen insana[her yönden] verilir) bir çok kez canını yakmıştır. Bu sefer taviz verse belki her şey yoluna girecek, on ikiden vuracaktır. Ama kişi gemileri çoktan yakmıştır bu konuda. Artık hedefi onikiden tutturmak gereksiz gelmeye başlamıştır. Artık sadece kendisi vardır. Haklıdır. Bu saatten sonra taviz vermek kendi kişiliğini uçurumdan atmasıyla aynı şeydir. Tolerans denizi, yazları çöle dönüşmekle  beraber kışları buz tutmuştur. Arası yoktur. Eğer son birkez daha tolerans tanısa başkasına ve yine baltayı taşa vursa, işte o zaman ruhunun cenazesi kalkar bedeninden. Bu durum son raddedir. Geri dönülmez bir yol ayrımıdır. Kişi bilir ki tek hakkı kalmıştır bu hayatta, tutunacağı tek bir benliği. Eğer bu benliğini de kaybederse artık kimse ona üzülme geçer diyemeyecektir çünkü üzülmez, hissetmez, acımaz bir başkasına. Ruhunun cenazesi çoktan kalkar dememişmiydik.

Bu noktaya gelmiş bir insandan geri adım atmasını beklemek ne kadar doğru olur? Peki bu durumda olan bir insanı dışarıdakiler nasıl fark edecektir? Hadi fark ettiler kim düzeltebilecek bütün hasarları? Bunun için kim taviz verecek? Empati yapmaktan yoksun bireylerin cirit attığı şu sıralarda zaten oynadığı bütün kumarları kaybetmiş bir kişi küçüçük bir olasılığı mı beklesin kendini onaracak?

Gerçek şu ki artık kişimiz onarılmayı da beklemiyor. Çünkü potansiyelini zaten yitirmiş ve yittiği yerde kendini daha güvenli hissetmeye başlamıştır. Çünkü duygusal olarak dibi görmüş. Arkasını düştüğü yere yaslamış ve artık düşmeyeceğinin bir garantisine güvenmektedir. Kendine yeni bir çukur kazmadığı sürece. Bu garanti ile mutlu olmaya başlamış ve ana yasasına darbe yapmıştır. Artık tekelin mutluluğu ile hayatına devam edecektir. Bu saatten sonra kaldırmaya çalışanın bileğini kıracaktır. Artık tek diplomasi sözlü olandır, temas yasaktır ve kırmızı çizgidir.

Eleştirdiği Kuzey Kore artık idolü olmuştur. İnsanımız yine bir ders çıkarmıştır. İlk değildir, son olmayacaktır. Bu çıkarılan ders iradenin gücü kadar hayatta kalacaktır. Daha sonra döngü yine başa saracak. Ama başa sarıncaya kadar çoktan göçüp gitmiş olacak. Ders ders olarak kalacaktır.

15.03.2018
Erkan ÇAVUŞ

ELEKTRO ÇAVUŞ
Ana sayfa | Hakkımda | İletişim | Sosyal platform
ELEKTRO ÇAVUŞ2012 | elektrocavus.com